Technologie onder je huid

Bijgewerkt: 19 sep 2018

Sinds ik FutureMap ben gestart, leef ik twee levens. Eén in de wereld die je kunt aanraken. Die met geurende kopjes koffie, face-to-face gesprekken en presentaties in een zaal met mensen van vlees en bloed. Maar ik leef ook in een digitale wereld. Er gaan dagen voorbij dat ik blog, post, like, mail, app en reageer. De hele dag contact gehad, maar geen mens gezien en geen woord gesproken.


Ons fysiek en digitaal leven raken steeds meer met elkaar vervlochten. De Vlaamse trendwatcher Herman Konings bedacht hier een woord voor: fygitaal. Ofwel: we fygitaliseren.


ZO ZIJN ER TEGENWOORDIG ORGANISATIES DIE EEN DIGITALE VARIANT VAN ZICHZELF OPRICHTEN.


De meeste mensen associëren voetbal met een fysieke sport. Maar naast een fysieke eredivisie is er nu ook een digitale E-divisie. Topclubs hebben e-sporters in dienst die in de wekelijkse competitie wedstrijden spelen. Er zijn heuse verslaggevers die de wedstrijden aan elkaar praten en nabeschouwen in Studio E-divisie. Als supporter scheelt het je reistijd en een duur entreekaartje. Maar werkt het ook niet eenzaamheid in de hand? In je eentje achter je laptop met een biertje is toch minder gezellig dan met vrienden op een sfeervolle tribune.


Je kunt ook een digitale variant van jezelf kweken. Dit biedt bijvoorbeeld uitkomst voor je nabestaanden. Als jouw lichaam tot stof is wedergekeerd kun je als digitale avatar blijven voortleven. Het bedrijf Eternimi combineert jouw online voetafdruk (samengesteld met alles wat je ooit op sociale media hebt gepost) met artificiële intelligentie. Zo kan jouw persoonlijkheid digitaal tot leven worden gewekt en kunnen je vrienden en familie tot lang na je dood in contact met jou blijven via een chat-applicatie.


Maar laten we gezien de stijgende levensverwachting ervan uitgaan dat we nog even leven. Dan maken we vast nog mee hoe we chips bij onszelf laten implanteren. Dit is namelijk wat het Amerikaanse softwarebedrijf Three Square Market onlangs heeft gedaan bij 50 van haar medewerkers. Hiermee kan het personeel betalen in het bedrijfsrestaurant, inloggen op computers, deuren openen en printers bedienen. Allemaal toepassingen die het gemak van de mens dienen. Maar wat als je werkgever de chip gebruikt om je beweegintensiteit te meten? Of je bloeddruk? Dergelijke biofeedback kan je helpen om gezonder te gaan leven en beter te presteren. Maar weegt dat op tegen de privacy die je inlevert?


Een onderhuidse chip gaat Elon Musk niet ver genoeg. Als het aan hem ligt worden we in de toekomst allemaal cyborgs. Zijn bedrijf Neuralink onderzoekt hoe we chips kunnen implanteren in onze hersenen waardoor gedachten kunnen worden gedownload of geüpload. Met deze technologie kunnen ziektes als epilepsie, alzheimer of parkinson wellicht worden genezen. Maar je zou er dus ook al denkend mee kunnen typen. Uitermate handig toch?


MAAR WIE IS VERANTWOORDELIJK VOOR JOUW DADEN ALS JOUW CHIP WORDT GEHACKT?


Persoonlijk krijg ik de kriebels van Musk’s plannen. Vooralsnog heb ik het gevoel dat ik de scheiding tussen mijn fysieke en digitale leven grotendeels zelf kan beïnvloeden. Maar ik denk wel dat we ons moeten gaan voorbereiden op een verdere versmelting van fysiek en digitaal. Dit roept interessante (ethische) vraagstukken op rondom privacy, veiligheid en afhankelijkheid. Maar ook over hoe we onze sociale interactie - en dus onze menselijkheid - moeten bewaken. Ik roep iedereen op om daar nu alvast over na te denken en te discussiëren.


Mijn digitale dubbelganger neemt zo even pauze. Ik klap mijn laptop dicht en leg m’n telefoon in de la. Dan loop ik naar buiten met een echte hond, echte mensen tegemoet.


Beeldcredits: Antoine Geiger


006 34 200 295

  • Grey LinkedIn Icon
  • Grey Twitter Icon